1.
วันนี้ผมนึกคึกอะไรขึ้นมาไม่ทราบ
อยู่ๆก็อยากทำอะไรใต้ๆขึ้นมา
ตื่นเช้าหลังจากจัดแจงธุระส่วนตัวเสร็จ ก็จัดการ เปิด เพลงของ บิว กัลยาณี ทั้งอัลบัม (ซึ่งตั้งแต่ผมฟังเสียงและเห็นหน้าเธอครั้งแรก ผมก็รู้สึกอยากหัด กินสตอขึ้นมาทันที ฮ่าๆๆ)
จากนั้นก็เดินออกไปปากซอย เพื่อไปหาอะไรใส่ท้องน้อยๆของผม
ผมฟังเพลงใต้
กินอาหารใต้
แม่ค้าที่ร้านอาหารทักผมเป็นภาษาใต้ (ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนมอง หนุ่มขาวตี่(ตรงไหน) อย่างผมเป็นคนใต้)
เพื่อนผมก็เป็นคนใต้(อันนี้ไม่เกี่ยว)
และกำลังจะดู อินวิซิเบิล เวฟส์ หนังที่ส่วนใหญ่ถ่ายทำที่ภาคใต้
2.
สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ผมมีโอกาสได้พบปะเพื่อนมากมายหลายภาคและหลายประเทศ ผมรู้สึกอิจฉาเล็กๆ ที่เวลาเพื่อน ต่างภาค และเพื่อนต่างชาติ จับกลุ่มคุยกันด้วยภาษาถิ่น
คนใต้ ก็ แหร่งใต้
คนอีสานก็เว้า อีสาน
คนเหนือก็ อู้คำเมือง
คนต่างชาติ ก็ สปี้ก กันตามแต่ ถิ่นกำเนิด
ส่วนคนภาคกลางอย่างผม ก็พูดกลางที่ไม่มีอะไรแปลกแหวกแนว
ไม่รู้ซิ ตอนนั้นผมรู้สึกเล็กๆว่ามันไม่เท่ ถึงขนาด บางครั้งผมใช้คำพูดกับเพื่อนๆ ว่า เยี่ยงไร เยี่ยงนี้ เพลานี้ ด้วยเหตุอันใด โดยบอกกับเพื่อนๆว่า นี่แหละภาษาถิ่นภาคกลาง
เพื่อน สามคน ขำ สองคน ทำหน้า งง และอีก สิบคน หาว่าบ้า ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
แต่ตอนนี้ความรู้สึกแบบนั้นหมดไปแล้วครับ ด้วยอายุที่เพิ่มขึ้นทำให้ผมได้รับรู้ว่า ประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ของเรา นับเป็นเรื่องที่น่าภูมิใจควรแก่การอนุรักษ์ไว้
อีกอย่างหนึ่งที่ผมรับรู้คือ ประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ของแต่ละท้องถิ่นนั้น ล้วนถูกกำหนดขึ้นตามความเหมาะสม กับสภาพ ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ และความเป็นอยู่ของแต่ละท้องถิ่นนั้นๆ
ถ้าเอาประเพณี แห่นางแมวของภาคอีสานไปใช้ในภาคใต้ หรือ เอาประเพณี บั้งไฟของภาคอีสานมาใช้ในภาคเหนือก็คงไม่เหมาะ
ดังนั้นเราควรภูมิใจประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ในท้องถิ่นของเรา และในขณะเดียวกันก็ ควรให้เกียรติประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ของท้องถิ่นอื่นๆด้วย
ผมเชื่อว่า ประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ของแต่ละท้องถิ่นนั้น ล้วนถูกสร้างขึ้นมาจากรากฐานของความดี
1.
ผมฟังเพลงใต้
กินอาหารใต้
แม่ค้าที่ร้านอาหารทักผมเป็นภาษาใต้ (ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนมอง หนุ่มขาวตี่(ตรงไหน) อย่างผมเป็นคนใต้)
เพื่อนผมก็เป็นคนใต้(อันนี้ไม่เกี่ยว)
และกำลังจะดู อินวิซิเบิล เวฟส์ หนังที่ส่วนใหญ่ถ่ายทำที่ภาคใต้
แต่ยังไม่รู้สึกเป็นคนใต้เลย มันเหมือนยังขาดอะไรไป
อ๋อ! ผมนึกออกแล้ว
สิ่งที่ผมยังขาด
คือสาวใต้นั้นเอง
ต้นน้ำ บัวไร
13/03/50
วันนี้ผมนึกคึกอะไรขึ้นมาไม่ทราบ
อยู่ๆก็อยากทำอะไรใต้ๆขึ้นมา
ตื่นเช้าหลังจากจัดแจงธุระส่วนตัวเสร็จ ก็จัดการ เปิด เพลงของ บิว กัลยาณี ทั้งอัลบัม (ซึ่งตั้งแต่ผมฟังเสียงและเห็นหน้าเธอครั้งแรก ผมก็รู้สึกอยากหัด กินสตอขึ้นมาทันที ฮ่าๆๆ)
จากนั้นก็เดินออกไปปากซอย เพื่อไปหาอะไรใส่ท้องน้อยๆของผม
ผมฟังเพลงใต้
กินอาหารใต้
แม่ค้าที่ร้านอาหารทักผมเป็นภาษาใต้ (ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนมอง หนุ่มขาวตี่(ตรงไหน) อย่างผมเป็นคนใต้)
เพื่อนผมก็เป็นคนใต้(อันนี้ไม่เกี่ยว)
และกำลังจะดู อินวิซิเบิล เวฟส์ หนังที่ส่วนใหญ่ถ่ายทำที่ภาคใต้
2.
สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ผมมีโอกาสได้พบปะเพื่อนมากมายหลายภาคและหลายประเทศ ผมรู้สึกอิจฉาเล็กๆ ที่เวลาเพื่อน ต่างภาค และเพื่อนต่างชาติ จับกลุ่มคุยกันด้วยภาษาถิ่น
คนใต้ ก็ แหร่งใต้
คนอีสานก็เว้า อีสาน
คนเหนือก็ อู้คำเมือง
คนต่างชาติ ก็ สปี้ก กันตามแต่ ถิ่นกำเนิด
ส่วนคนภาคกลางอย่างผม ก็พูดกลางที่ไม่มีอะไรแปลกแหวกแนว
ไม่รู้ซิ ตอนนั้นผมรู้สึกเล็กๆว่ามันไม่เท่ ถึงขนาด บางครั้งผมใช้คำพูดกับเพื่อนๆ ว่า เยี่ยงไร เยี่ยงนี้ เพลานี้ ด้วยเหตุอันใด โดยบอกกับเพื่อนๆว่า นี่แหละภาษาถิ่นภาคกลาง
เพื่อน สามคน ขำ สองคน ทำหน้า งง และอีก สิบคน หาว่าบ้า ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
แต่ตอนนี้ความรู้สึกแบบนั้นหมดไปแล้วครับ ด้วยอายุที่เพิ่มขึ้นทำให้ผมได้รับรู้ว่า ประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ของเรา นับเป็นเรื่องที่น่าภูมิใจควรแก่การอนุรักษ์ไว้
อีกอย่างหนึ่งที่ผมรับรู้คือ ประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ของแต่ละท้องถิ่นนั้น ล้วนถูกกำหนดขึ้นตามความเหมาะสม กับสภาพ ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ และความเป็นอยู่ของแต่ละท้องถิ่นนั้นๆ
ถ้าเอาประเพณี แห่นางแมวของภาคอีสานไปใช้ในภาคใต้ หรือ เอาประเพณี บั้งไฟของภาคอีสานมาใช้ในภาคเหนือก็คงไม่เหมาะ
ดังนั้นเราควรภูมิใจประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ในท้องถิ่นของเรา และในขณะเดียวกันก็ ควรให้เกียรติประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ของท้องถิ่นอื่นๆด้วย
ผมเชื่อว่า ประเพณี วัฒนธรรม และภาษา ของแต่ละท้องถิ่นนั้น ล้วนถูกสร้างขึ้นมาจากรากฐานของความดี
1.
ผมฟังเพลงใต้
กินอาหารใต้
แม่ค้าที่ร้านอาหารทักผมเป็นภาษาใต้ (ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนมอง หนุ่มขาวตี่(ตรงไหน) อย่างผมเป็นคนใต้)
เพื่อนผมก็เป็นคนใต้(อันนี้ไม่เกี่ยว)
และกำลังจะดู อินวิซิเบิล เวฟส์ หนังที่ส่วนใหญ่ถ่ายทำที่ภาคใต้
แต่ยังไม่รู้สึกเป็นคนใต้เลย มันเหมือนยังขาดอะไรไป
อ๋อ! ผมนึกออกแล้ว
สิ่งที่ผมยังขาด
คือสาวใต้นั้นเอง
ต้นน้ำ บัวไร
13/03/50
ไม่เข้าใจ บ้าเปล่าเนี๊ยะ
